Nicolien

de grote CURARE Verloting

Een van onze Clubleden deed ons een geweldig voorstel en zo werd de grote CURARE Verloting geboren!

Deze actie is geweldig doordat we hiermee geld kunnen inzamelen omdat niet iedereen het zich financieel kan veroorloven om deel te nemen aan onze retraites. De opbrengst komt volledig ten goede aan Stichting Curare waardoor ook minder draagkrachtige vrouwen de mogelijkheid krijgen om er even tussenuit te gaan.

Door een tientje over te maken ding je mee naar een geweldige HOOFDPRIJS:
Een weekend weg in B&B in The Middle of Nowhere! voor twee personen

De trekking is op 21 december.

Hoe doe je mee?
Door een tientje over te maken op rekening
NL86INGB 0008 0561 65 ten name van Stichting Curare. Vermeld op je overschrijving het woord VERLOTING en je naam. Meer tientjes overmaken kan natuurlijk ook. Met meerdere tientjes geef je niet alleen meer steun aan het goede doel, je vergroot ook je kans op een gratis weekendje weg, inclusief ontbijt.

Meedoen kan tot en met 20 december 2018. De trekking is op 21 december 2018, deze trekking zullen we live uitzenden via Facebook. Doe je mee?!

http://www.curare.nl/support/

No comments
westontwerpde grote CURARE Verloting
read more

Mogelijkheden; het verschil tussen kijken en zien

In Nederland heb je, als je ziek bent, recht op twee jaar uitkering door de ziektewet. Dat is best lang, bijvoorbeeld wanneer je een arm breekt. Dan ga je zes weken in het gips, daarna fysiotherapie en flink oefenen waarna je vast binnen die twee jaar weer aan het werk kan.
Maar die vlieger gaat niet op bij de diagnose borstkanker en de daaropvolgende behandelingen. Meestal neemt de fysieke behandeling één tot anderhalf jaar in beslag en dan heb je nog een half jaar om weer volledig aan het werk te gaan. Je hebt dan al twee jaar 30% van je inkomen moeten inleveren of nog meer wanneer je voor je diagnose als zelfstandige aan het werk was.
In dat half jaar probeer je alles wat je overkomen is te verwerken. Je doet een dappere poging om je aan te passen aan je verminderde inzetbaarheid en belastbaarheid terwijl je de – soms blijvende – bijwerkingen van de behandelingen een plek in je leven moet zien te geven. Lukt je dat niet binnen dat halve jaar dan kom je qua inkomen op bijstandsniveau of beland je in de WIA.

Zo komt het accent voor vrouwen die dit (hebben) ondergaan te liggen op de financiële kant van hun ziekte en niet op het genezingsproces dat nog lang doorgaat na de operaties, chemo’s en bestralingen. Veel vrouwen gaan hierdoor ver over hun grenzen heen en moeten na verloop van tijd alsnog het bijltje erbij neer gooien. Dan heet het opeens een burn-out, maar eigenlijk is er sprake van een te korte herstelperiode van de borstkanker-behandelingen en het alsnog aan moeten gaan van een uitgesteld trauma. De diagnose op zich veroorzaakt bij vrouwen een trauma, het gaat immers van het ene op het andere moment over jouw dood of jouw leven.
In Duitsland en Zwitserland is het anders geregeld. Daar gaan de vrouwen na de fysieke behandeling eerst een aantal weken naar een kuuroord. Hierdoor kunnen zij tot zichzelf komen. Er wordt meteen gestart met adequate vervolg-behandelingen zoals; oedeemtherapie, oncologische fysiotherapie, psychologische ondersteuning, etc.

Tijdens het aanbieden van de Curare-retraites komen wij veel reacties tegen van vrouwen die de diagnose borstkanker hebben gehad en niets liever willen dan meegaan op onze retraites, maar zij geven stuk voor stuk aan hier de middelen niet voor te hebben.
Zij willen meer dan wat ook opnieuw in hun eigen kracht gaan staan. Zij hebben het nodig om twee, drie of vier weken lang alleen met zichzelf te kunnen zijn om alles wat hen is overkomen te verwerken. Zij willen niets liever dan werken aan acceptatie van hun nieuwe levenssituatie. Door hun ervaringen van hun ziekte, maar zeker ook van hun herstel, met lotgenoten te kunnen delen weten zij dat ze hier niet alleen in staan en dat maakt sterk.

Borstkanker en de behandeling hiervan heeft veel gevolgen, onder andere: je seksuele beleving verandert net als je zelfbeeld; je moet wennen aan littekens of het missen van één en soms twee borsten, je bent beperkt in je bewegingsvrijheid door oedeemvorming, je bent vergeetachtig door het z.g. ‘chemobrein’, je zenuwen in handen en/of voeten zijn aangetast; je hebt polyneuropathie, je verliest tanden en/of nagels en je wenkbrauwen, je bent hondsmoe en hebt gewrichtsklachten. Dit alles maakt je onzeker en gestrest.

Het zou dus uitermate zinvol zijn om de ziekteperiode van twee jaar pas na de fysieke behandelingen van borstkanker in te laten gaan. De ervaring leert dat deze tijd nodig is om enigszins te herstellen. Het allerbelangrijkste is toch dat deze vrouwen die vaak ook moeders en echtgenotes zijn beter toegerust zijn en financieel ondersteund worden om te blijven functioneren in hun gezinnen en families.

Wij, van Stichting Curare, zijn dan ook van mening dat de zorgverzekeringen deze retraites op moeten nemen in het basispakket. Niet alleen voor borstkankerpatiënten maar voor alle kankerpatiënten. Dit zal onze maatschappij structureel en op de langere termijn veel kosten kunnen besparen. Kijken de zorgverzekeraars alleen naar wat de juiste ondersteuning kost of kiezen zij ervoor te zien wat het oplevert?

Het lijkt ons dat Duitsland en Zwitserland niet voor niets voor een dergelijke aanpak hebben gekozen.

2 comments
westontwerpMogelijkheden; het verschil tussen kijken en zien
read more

Terschelling, onze eerste retraite

Wij zijn op weg naar Terschelling. Onze twee auto’s staan volgeladen op de boot. Door de autoruiten zie je de opgestapelde massagetafels, yogamatjes en de dozen vol boodschappen. Het past er allemaal net in.

Tijdens de overtocht nemen wij het draaiboek voor de komende twee weken door. Een half jaar hebben wij en veel andere vrijwilligers er hard aan gewerkt om het idee van een retraite voor vrouwen met de diagnose borstkanker te realiseren. Nu is het zover; de eerste retraite van de Stichting Curare gaat door!

Hoopvol, maar ook een beetje gespannen rijden wij naar de sfeervolle locatie op Hee waar de Curare-retraite Terschelling gaat plaats vinden.

Twee weken later rijden de auto’s de boot naar Harlingen op. Deze twee weken zijn voorbij gevlogen, we gaan terug naar huis.

Tijdens de overtocht hebben wij de tijd om terug te kijken en dat doen we met een brede lach op ons gezicht. De eerste Curare-retraite is gelukt!

Het programma voldeed aan het doel dat wij voor ogen hadden. De deelneemsters en alle vrijwilligers hebben zich volledig ondersteunt gevoeld door het eiland Terschelling en zijn inwoners. Het doel van deze retraite is vrouwen met de diagnose borstkanker met hernieuwde energie en in eigen balans versterkt terug naar huis te laten gaan. En dat is absoluut gelukt! 

Alle deelnemende vrouwen hebben de behandelingen gekregen waarvoor zij hebben ingetekend. Deze behandelingen bestonden uit: acupunctuur, yoga, coaching met paarden, Klassieke Homeopathie, Reiki en massages. Daarnaast waren er rouwverwerkingssessies over o.a. het verlies van je gezondheid, een zintuigenwandeling, lachyoga en natuurworkshops. Dat gezond en lekker heel goed samen gaan werd iedere dag weer bewezen door de heerlijke maaltijden die voor ons werden gemaakt.  

De door de eilanders georganiseerde verrassingen waren superleuk en inspirerend. Dit waren twee heerlijke ritten over het strand met de Terschellinger Landroverclub, een privé optreden bij de open haard van Hessel en Tess van der Kooij en op de valreep nog een interview met Terschellinger TV. 

De High Tea, waarbij ook de Terschellinger vrouwen met de diagnose borstkanker voor waren uitgenodigd, bleek inspirerend en gaf veel (h)erkenning over en weer.

Er is voor ons maar één conclusie mogelijk; wij gaan ons voorbereiden op de tweede retraite van Curare op Terschelling in januari 2019!

Als vanuit de luidsprekers de boodschap schalt dat alle chauffeurs zich naar hun voertuigen moeten begeven lopen we zonder de spanning van de heenreis naar de auto’s, wetende dat onze hoop  waarheid geworden is.

Nicolien

No comments
westontwerpTerschelling, onze eerste retraite
read more