november 2018

Curaçao blog 4

Een paar dagen zijn we nu terug in Nederland. Het ritme van Curaçao zit nog in mijn lichaam. Mijn gedachten gaan regelmatig naar de afgelopen twee weken. Zo ben je nog in de tropen met een groep vrouwen die net als jij borstkanker hebben gehad, zo sta je weer met twee voeten in winters Nederland.
Het zijn weken van overvloed geweest waarin niets moest en des te meer mocht. Weken van aandacht voor jezelf, waarin je geïnspireerd door de zee, kon luisteren naar je eigen ritme en behoeftes. 
Voor mij was het heel waardevol om tijd door te brengen met vrouwen die datzelfde pijnlijke stukje geschiedenis delen. Het gevoel dat je elkaar kent zonder elkaar te kennen, dat je weet van elkaar zonder er woorden aan te wijden, schept vanaf het eerste moment een band. Het gaf me een gevoel van zusterschap.
Curaçao is een eiland om van te genieten. En dat hebben we gedaan: van de lieve mensen die we ontmoet hebben, van het mooie en groene Mondi Lodge, van de zon, de zee, het geluid van de vogels en de boomkikkers. En toegegeven, iets minder van de muggen. De behandelingen, die varieerden van een chakra-behandeling met edelstenen, Reiki, homeopathie, bioresonantie tot gesprekstherapie hebben ons gesterkt. En ook de massage van Ilse en Milou in het huisje op het strand was puur genieten.
De negen uur durende vlucht naar Amsterdam gaf een beetje tijd om te schakelen, maar het is nog even wennen hier. Curaçao werkt door. Ik voel me sterk, uitgerust en dankbaar voor mijn tijd op het eiland. Dank je wel Curaçao: voor je vrolijkheid, je warmte en de kracht van de zee. Dank je wel vrouwen van onze groep dat jullie zijn meegegaan. Dank je Nicolien en Curare, dat jullie dit mogelijk hebben gemaakt. Dank aan iedereen die er op Curaçao voor ons was.
Lilian

No comments
westontwerpCuraçao blog 4
read more

Curaçao Blog 3

We naderen het einde van onze retraite. Ik ben onder de indruk van de overdaad die er op alle fronten aanwezig is. We eten werkelijk heerlijk dankzij de cateraars Leonard en Maia die iedere dag onze maaltijden bereiden. ’s Middags stevig, waarbij we zelfs een keer oer-Hollandse hutspot verorberd hebben. Lekker in dit warme klimaat. ’s Avonds vaak een supergezonde salade. En de ontbijtjes van Mondi Lodge niet te vergeten.
Ook nodigde eigenaar Martin ons uit om te komen eten in zijn restaurant Tabooshh in Caracasbaai. Leuk plekje waar je met je voeten in het zand uitkeek op de zeilboten die aangemeerd lagen in de beschutte haven. Daar een heerlijk lokaal visje gegeten met frieten voor de liefhebbers:
Afgelopen weekend was het feest op Mondi Lodge. Er was een barbecue aan de rand van het zwembad georganiseerd. Er waren veel mensen van de partij : onze behandelaars, onze begeleiders Karin en Ilse, fotografen Caroline en Anita, de vrouwen van de Stichting Na Pechu en het Prinses Wilhelmina Fonds, en iedereen die de afgelopen week iets voor ons betekend heeft. Heel gezellig om elkaar op deze manier te ontmoeten aan de rand van het zwembad van Mondi Lodge. En het kon niet uitblijven: na afloop sprongen zeven vrouwen met kleren en al het zwembad in.
De inwendige mens wordt hier op allerlei manieren gevoed. En ook is er natuurlijk steeds de niet-materiële voeding waaraan we ons laven: de zon, de zee, de onderlinge gesprekken en de heerlijke behandelingen die met veel liefde gegeven worden.
Lilian

No comments
westontwerpCuraçao Blog 3
read more

Curaçao blog 2

Een week is er voorbij en het lijkt alsof we hier al langer zijn met elkaar. De dagen zijn gevuld met rijke ervaringen. Tussendoor momenten van rust en tijd voor jezelf. Af en toe gaan we alleen op pad voor onze individuele behandelingen, waarbij we kunnen kiezen uit Reiki, een chakra behandeling met edelstenen, coaching en bioresonantie.
Aan de ontbijttafel trekken we allemaal een kaartje, waarop woorden als strength, forgiveness, abundance of beauty staan. Zo openen we de dag. Na onze avondmaal sluiten we af, nemen een moment de tijd om elkaar te vertellen hoe we de dag beleefd hebben. Niets zeggen mag ook. Er is ruimte en respect voor ieders behoeften om wel of juist niet te delen.
We zijn met een fijne groep vrouwen, hebben het goed met elkaar. De energie voelt hier als een uitdijende kring in het water. Dichtbij ons staan de vrouwen van het eiland, die ons begeleiden, behandelen en foto’s maken. Daaromheen weer andere vrouwen, lotgenoten hier op Curaçao, met wie we gewandeld en gegeten hebben. Dan zijn er de mensen die meedenken, voor ons koken, voor ons klaarstaan als dat nodig is. Het is de verbinding met elkaar, het gevoel van overvloed dat ons verblijf hier zo bijzonder maakt.
Verbinding is er ook met de natuur. Onze huisjes zijn omringd met allerlei soorten tropische bomen en planten. Leguanen zijn hier ook, maar ze luieren liever verscholen in de boom, dan dat ze zich aan ons laten zien. Dan is er de zee, die ons aan alle kanten omringd. Snorkelen is hier zo betoverend, dat je ongemerkt in een andere baai belandt, gewiegd door het zoute water en in de ban van scholen paars gestreepte visjes. Het voelt helend.
We hebben gezwommen met de dolfijnen. Ik zoek nog steeds naar woorden om mijn gevoel hierover beschrijven. Vreugde en ontroering is wat in me opkomt. Dankbaarheid voor het onvoorwaardelijk vertrouwen dat ik heb gekregen van dit bijzondere zeedier. Ze heet Chablita.
Lilian

No comments
westontwerpCuraçao blog 2
read more

Curaçao blog 1

Het is zover. Na maanden te hebben toegeleefd naar dit moment ben ik nu op Curaçao. Het is hier fantastisch. Pas vier dagen zijn we op het eiland en nu al is er zoveel gebeurd. We zijn hier met zeven vrouwen vanuit Nederland die allemaal hun eigen verhaal hebben met borstkanker. Al kennen de meesten van ons elkaar nog maar kort, we voelen ons verbonden. En om ons heen staan nog veel meer vrouwen die allemaal op hun eigen manier bijdragen om ons verblijf tot een feest te maken.

De vrouwen van Mondi Lodge, een prachtige eco-lodge waar ’s avonds boomkikkers zingen en leguanen door het struikgewas schieten, doen alles om ons in de watten te leggen. En dat begint al bij het ontbijt….Iedere ochtend worden we getrakteerd op de ‘daily special’ . De ene dag pannenkoekjes met banaan, walnoten en home made saus van passievruchten. De andere dag Koko loco, wentelteefjes in kokosmelk, en nog veel meer lekkers. Als liefde door de maag gaat, hou ik nu al van dit eiland.

Na en soms al voor het ontbijt begint ons programma. Zo stonden we vanochtend om 7 uur op de yogamat, omringd door indrukwekkende boomwortels van een oude Ficus. Wat een genot om zo de dag te beginnen. Karin Visser is onze docente en zij leert ons een techniek waarmee we onszelf een energieboost kunnen geven. Onszelf op de borst kloppend, en op andere acupressuur punten op ons lichaam, stimuleren we zo onze energie en ons zelfgenezend vermogen.

Er zijn andere vrouwen om ons heen: behandelaars, therapeuten en counselors, die alles in het werk stellen om ons een stapje verder te helpen in ons helingsproces. Uit het aanbod kiest ieder voor zich vier behandelingen uit voor de komende twee weken. Naast alles wat we samen doen, is dit ons persoonlijke programma.
Dan is er de andere Karin, een van onze begeleiders, die onvermoeibaar in het witte busje over het eiland rijdt, om ons op de mooiste plekjes te brengen. Samen met Caroline, een van de fotografen, vertelt ze onderweg over Curaçao, waar zij woont.
En dit alles onder de bezielende leiding van Nicolien, die tegelijkertijd initiatiefneemster en deelneemster is. Wat een mooie ervaring om onderdeel te zijn van deze krachtige groep vrouwen die samen deze retraite mogelijk maken

Groet,
Lilian

No comments
westontwerpCuraçao blog 1
read more